Druk

Wat is d'r drukste daag vör 'ne ambtenaar?
D'r mondig, want da mot'e drie velkes van d'r kalender aafriete.

 

Kinne

D'r Johan en 't Marlies wandele op 'ne sjunne zoamerovvend
durch 't stadspark, en ze zunt neet alling.
Get wier'op zit 'n koppel op 'n bank, en went ze get kotterbie komme,
zunt ze, dat die twieë sjtevig zitte te puëne, die höbbe nieëmes nuëdig.
"Och Johan, dat moste ooch 'ns doa!" zèet 't Marlies da opins.
"Jao, mé, leve sjat, ich kin dat kink toch gaar neet."

 

Brevere

Pesjtoer Mols löpt te brevere, wied boete zie dörpke örges in de Peel.
Wentste dao wandels, motste ummer op d'r weëg blieve litte,
mé d'r pesjtoer is zoe aandachtig an't bène, datte opins bis an de knee in 't moeras sjteet.
En dao biste nog neet zoemer oet.
Gelukkig kumt op d'r groeëte weëg 'ne wage van de brandweer langs en dèe sjtopt.
Ze winke op 'm of ze motte helpe.
"Nee," winkt d'r pesjtoer trük " ich vertrouw op d'r Herrgott, vaar mer wier."
E kwarteerke later, went d'r pesjtoer bis uvver de knee in d'r pratsj sjteet,
kumt de brandweer van de ander ziej,
en wer winkt d'r pesjtoer dat ze mer wier motte vare.
Heë vertrouwt op d'r Herrgott. Dèe zal 'm zieëker wal helpe.
Went de brandweer nao 'n haof oer toch nog mer 'ns geet kieke,
zunt ze alling nog mer d'r breveer liegke.
Pesjtoer Mols is in 't moeras gezonke.
Boave bie d'r Petrus an de poat, moagte direk nao binne,
mé heë is koeëd en vrugt woerum d'r Herrgott 'm neet is komme redde.
"Tja, pesjtoer " is t antwoad van d'r Petrus
"d'r Herrgott hat dich twieë kier de brandweer langs gesjikt, mé doe woolste neet geholpe wedde!"